Naisulat sa Isang Papel

Nakaupo akong mag-isa sa mesa, hinihintay ang aking kasama,
tumingin sa tabi at may nakitang papel, inusisa at binuksan at
ako’y nagulat sa aking natuklasan. Heto at ibabahagi ang kanyang nilalaman.

“Mahal kita, aalagaan kita ang palagi nilang sinasabi.
Hindi ko mawari, ito ba ay totoo o hindi.
Hanggang sa mapunta sa kababababaan,
pagmamahal, pagaalaga di mapatunayan.
Mapapaisip na lang, tunay ba o imahinasyon lang?
Ni hindi makalapit, hindi makapagsalita
paano magpapasya kung ako’y magtitiwala?
Pamilya raw ngunit walang pakialam.
Kaibigan raw ngunit di man lang alam ang pangalan.
“Hayaan mo na,” palaging naririnig
paano lalaban kung walang tumitindig,
tumatayo para sa iyo, ipagpapatuloy pa ba ang laban ko?
Mga magaling na nilalang, wari ko’y mga manghuhulang nakakabatid ng aking isipan.
Mga henyo na alam ang lahat ng nasa guni-guni,
parang palaging nakabantay kahit hindi.
Nasaan na ang pinagmamalaking pagpapakumbaba?
Nasaan na ang pag-aaruga?
Sa kalayuan lang ako’y pinagmamasdan
pero kung makapanghusga’y nasa malapitan.
Nangungunang humatol, nangungunang humusga,
nagungunang mag-isip ng hindi tama.
Sa kanilang pinapakita ang aba’y nalilito na,
dahil iba ang sinasabi ng labi sa kanilang ginagawa.
Nakakalungkot na ang mga taong pinagtiwalaan mo, may hangganan pala ang tiwala sa iyo.”

Nang matapos basahin, nalungkot ako
kaya umalis na lang at hindi na nahintay ang kaibigan ko.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s